vlees

Sinds een week of 2 heb ik van de een op de andere dag besloten om geen vlees meer te eten. Op zich is dat geen schok want ik was al geen enorme vleeseter, maar toch is het iets wat veel mensen niet van mij hadden verwacht. Gek eigenlijk, want ik vind het helemaal niet vreemd dat ik geen vlees meer eet. 

Het begon bij mij eigenlijk als kind. Mijn ouders zijn lange tijd vegetarisch geweest. Toen ik de leeftijd kreeg dat ik zelf mocht kiezen koos ik wederom om geen vlees te eten. Want ik hield van dieren en nog steeds.
Waarom mijn ouders uiteindelijk weer vlees zijn gaan eten dat weet ik niet maar rond mijn 8e waren wij vegetarisch-af. Ik wilde vlees maar dan moest het wel uit de fabriek komen. Want dat was geen echt vlees.

Jaren later werd ik mij steeds bewuster van de vlees industrie en van de misstanden die daar plaatsvinden. Dat vond ik erg..
Filmpjes hierover worden massaal gedeeld op Facebook en op play drukte ik nooit. Dat wil ik niet zien, dan breekt mijn hart.
Ik hou van varkentjes en koeien en wil het liefst in een boerderij wonen met heel veel dieren om dan gewoon de hele dag lekker in het hooi te kunnen knuffelen met geitjes, biggetjes en andere beestjes.
Ik at al geen lam en geen kalf omdat ik geen baby dieren wilde eten. Ook at ik geen varkensvlees, ik kreeg er pukkels van en ik vind varkens lief. Natuurlijk moet iedereen daar om lachen maar ik meende het. Zulke schattige beestjes ga je toch niet opeten?
Maar hoe hypocriet is dit bovenstaande allemaal? Ik eet geen babydieren, vind alle dieren leuk en weet dat de vleesindustrie verschrikkelijk is. En tóch eet ik vlees.
Soms bekroop mij dat schuldgevoel als ik dus wél vlees at. Ook al at ik eigenlijk alleen maar rund en kip én biologisch.

Veggie

Nee, dat was niet juist voor mijn gevoel. Ik heb lang met het idee in mijn hoofd gezeten om uiteindelijk te stoppen met vlees eten. Maar ik vond het toch wel erg lekker.
Tot op een dag dat er weer zo een walgelijk filmpje voorbij kwam op Facebook. Ik heb deze helemaal niet bekeken maar toen vond ik het genoeg!
Ik vind het verschrikkelijk en ik eet toch vlees! ‘Nee, dat kan niet. Ik stop ermee. NU!’ Heel rigoureus besloot ik om nooit meer vlees te eten. En dat besluit voelde goed!

Maar ’s avonds trok ik de koelkast open en zag ik dat ik nog vlees had liggen. Dat kan ik ook niet weggooien… Dan is dat beestje nog voor niets doodgegaan. ‘Oké, dan eet ik dit nog op en dan is het afgelopen’.
Ik at met lange tanden mijn broodje met worst op en kon alleen maar denken aan lieve dieren. Ik werd zo misselijk dat ik naar de wc moest rennen.
Yep, blijkbaar is mijn mindset zo sterk dat zelfs mijn maag geen vlees meer kon handelen. Het voelde ZO niet goed om dit te eten.
De juiste keuze is dus gemaakt. Voor mij geen vlees meer.

Mijn vriend eet nog wel vlees. En die zie ik in zijn leven echt geen vegetariër worden. En dat geeft niets. Ik vind het zelf heel prettig om geen vlees meer te eten. Wat anderen doen dat is echt hun keuze. Ik snap het ook, want vlees is gewoon lekker.
Mij zul je dus niet horen klagen tegen mensen die vlees eten en vertellen hoe erg het allemaal is. Dat kunnen zij zelf prima bedenken aangezien ze volwassen zijn.
Discussies ga ik daarom dus ook niet aan. Ik eet geen vlees omdat het goed voelt. Punt.

Ik heb alleen zo weinig vooronderzoek gedaan en ik ben ZO geen keukenprinses, dat ik toch wel wat tips & tricks kan gebruiken van de meer ervaren vegetariërs.
Wie oh wie heeft er fijne én makkelijke recepten voor mij?

Mayke